สะพาน

สะพาน

ชายหนุ่มและหญิงสาวคู่หนึ่งต่างยืนกันละฝั่ง
เส้นทางของพวกเขาคือสะพาน


เด็กๆข้ามสะพาน

ที่เต็มไปด้วยหมอกหนา
จนแทบจะมองไม่เห็นกัน ได้ยินเพียงแต่เสียงเท่านั้น
หญิงสาวตะโกนเรียกชายหนุ่มให้เดินเข้ามาหาเธอ
ชายหนุ่มก้าวเดินขึ้นไปบนสะพานอย่างไม่เกรงกลัว
เพียงแค่หวังว่าจะได้พบหน้าเธอและมอบกอดให้ทันทีที่เจอกัน
เมื่อเดินมาได้ถึงครึ่งทาง หญิงสาวที่อยู่อีกฝั่งมองเห็นสะพานเริ่มสั่นไหว
ก็นึกกลัวว่าสะพานจะขาด จึงร้องบอกให้ชายหนุ่มนั้นเดินกลับไป

ชายหนุ่มนั้นไม่เข้าใจในสิ่งที่หญิงสาวกลัวเลยแม้แต่นิด ทั้งๆที่เขา
เดินมาไกลถึงเพียงนี้แล้ว แต่ยิ่งใกล้เธอมากขึ้นเท่าใหร่เธอยิ่งร้อง
ด้วยความหวาดกลัวมากขึ้นเท่านั้น เขาจึงทำได้แค่ก้าวถอยหลัง
เพื่อให้เธอสบายใจขึ้น สะพานที่เขาเดินมามันไกลแล้ว ทั้งแคบและมืดมัว
ไม่พอให้หันกลับไปได้ ก้าวถอยหลังที่มองไม่เห็นทาง ก้าวถอยหลังที่เขาไม่เข้าใจนั้น
เพียงเพราะ ..กลับไม่ได้และไปไม่ถึง
เขาพลาดและตกลงจากสะพานในที่สุด


นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :
หากคุณเอ่ยปากร้องขอความรักจากใครแล้ว
จงมั่นใจในความรักนั้น อย่าได้หวั่นไหวหรือลังเลใจ
เพราะมันอาจทำให้คนที่คุณรัก ต้องเจ็บปวด

 

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *